VersTwee ontvangt nu en dan ongevraagde post. Altijd weer een kritisch moment: past het bij ons te ja of te nee? Zo ook bij de inzending van maar liefst een hele dichtbundel, getiteld Ontvloeien maar! Wij roepen: ‘TE JA!’ Van de dichter hebben wij nooit gehoord, zijn gedichten zijn toch Ongehoord goed. U vindt ze elke vrijdag, één voor één, op VersTwee. De naam van de hier debuterende dichter? Nico Noomen.
20.
slaaplied
boven de aardvruchtvelden van mijn jeugd
zag ik het licht uitgaan. waar eens mijn
ik zijn bonen at, hangt nu een zwarte zon
te schijnen. maanbril opgezet, neem trapleer
voor verhoging en zweer dan luid mijn ouders
af: vader, moeder, uw zoon staat van covid
uit te kraaien
daadwerkelijk alle ruiten zijn gebroken, de
schoorsteen rookt niet meer en jullie aarden
in een kuil als rotte piepers. ijdelheid der
ijdelheden, moeder, vader, het lag u beiden
in de mond bestorven. dat ik hier twee drie
treden boven jullie nog even wat oreer – slaap
maar gerust, ik zal in de bouwval die wij kort
met hoopvol leven vulden de laatste kaars
heel zachtjes snuiten.