Veellezers kennen het verschijnsel. ‘Dat beeld ken ik. Ik heb dat zo pas nog ergens gelezen. Waar ook weer?’ Een voorbeeld.
Blue Ruin, de sublieme roman van Hari Kunzru, begint zo:
‘Even with the mask on, I recognized her at once. She was standing on the porch of the house at the end of the drive, her weight on one foot, the other leg relaxed, her left hand gripping her right wrist so the fingers and the hand made a cuff, a distinctive gesture that I had sometimes teased her about, telling her she looked as if she were handing herself in to the authorities.’
Het volgende boek, Huiswerk van Geoff Dyer, pagina 93:
‘Mijn ouders waren ‘goed met hun handen’, zoals mijn moeder het uitdrukte, maar zijn linkerhand ziet er toch wat raar uit, als een drievingerige, vleeskleurige handschoen. Mijn ma bedekte haar rechterpols met haar linkerhand. Dat deed ze altijd. Die houding tekent haar, om redenen die later duidelijk zullen worden.’
(vertaling: Ivo Verheyen)
Foto: NelC
Suggesties: theohakkert@gmail.com