VersTwee ontvangt nu en dan ongevraagde post. Altijd weer een kritisch moment: past het bij ons te ja of te nee? Zo ook bij de inzending van maar liefst een hele dichtbundel, getiteld Ontvloeien maar! Wij roepen: ‘TE JA!’ Van de dichter hebben wij nooit gehoord, zijn gedichten zijn toch Ongehoord goed. U vindt ze elke vrijdag, één voor één, op VersTwee. De naam van de hier debuterende dichter? Nico Noomen.
21.
bij de oren uit
een kranke inval: zie mijn voorhoofd van
metaal, twee grote bronzen, inwendig
uitgeholde kleppers in de hersenpan
doen alle schellen van de lellen vallen,
calvinistiek en lutherij niet al te na gesproken:
in sterk kerkelijke landen verneemt men na psalm
honderd soms nog zachtjes bijtend oorschelpzuur,
in mijn contreien barst hier nu een godvergeten
dreungericht in auris los, vliesverdovend
klankplafonds doorbroken, leven in één klankkast
samen, gruwzaam vrouw tezeer gelijk de dankzij
duurzaam krenkend klokkenspel al tezeer bedorven
man om elders zonder pandemonium te willen
leven. we zien het aan met dove ogen: paniek,
volk’ren om ons wonend galopperen in de beugels
staande uit hun slakkenhuizen. de schade van
eustachius komt ons allen loeënd bij de oren uit.
de jakulator