Wat de beste boeken van  2016 waren kunnen we nog niet weten. Indrukken vervliegen, terwijl alleen de oordelen op lange termijn tellen. Het kan goed zijn dat boeken pas lang na lezing weer in de gedachten opduiken, terugkeren en gaan woelen. De boeken waarmee mij dit gedurende het jaar al overkwam zijn voor mij de boeken van 2016. In willekeurig volgorde, zelfs niet eens alfabetisch:

Hilary Mantel – De geest geven
José Eduardo Agualusa – Een algemene theorie van het vergeten
Max Porter – Verdriet is het ding met veren
Mike McCormack – Solar bones
Clarice Lispector – De ontdekking van de wereld
Colson Whitehead – The underground railroad
Ian McEwan – Nutshell
Pieter Waterdrinker – Poubelle
Laurent Binet – De zevende functie van taal
Claire-Louise Bennett – Pond
Garth Greenwell – What Belongs To You
A.F.Th. van der Heijden – Kwaadschiks
Mathias Enard – Kompas
Don DeLillo – Zero K
Julian Barnes – Het tumult van de tijd

Nog best veel eigenlijk.

(Theo Hakkert)